Οι σύγχρονες απαιτήσεις εργασιακής αποδοτικότητας και η ανάγκη ικανοποίησης των εταιρικών στόχων που θέτει η πλειοψηφία των εργοδοτών διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό κλίμα για τους Έλληνες εργαζομένους. Οι συνέπειες αυτής της συνθήκες οδηγούν σε μια πολύπλευρη εξάντληση, η οποία έχει ψυχολογικές, σωματικές αλλά και ψυχικές προεκτάσεις. Οι προεκτάσεις αυτές καταγράφονται στην σύγχρονη βιβλιογραφία ως «επαγγελματική εξουθένωση» ή «burn out», όπως αποδίδεται στα Αγγλικά ο όρος. Ο όρος εισήχθη στην επιστημονική κοινότητα από τον κλινικό ψυχολόγο Herbert Freudenberger το 1974 για να περιγράψει την αδυναμία λειτουργικότητας των επαγγελματικών ψυχικής υγείας μετά από μεγάλα διαστήματα εργασιακής πίεσης και άγχους.
Τι είναι το φαινόμενο bore out;
Ένα εξίσου σημαντικό ζήτημα που απασχολεί όλο και συχνότερα τους ερευνητές, αν και πολύ λιγότερο μελετημένο, είναι το φαινόμενο της σύγχρονης εργασιακής πλήξης, δηλαδή το «bore out». Το φαινόμενο αυτό ορίζεται ως η σταδιακή αλλά ολοένα αυξανόμενη απουσία εργασιακών κινήτρων που οδηγεί σε πλήξη και παραίτηση από την ικανοποίηση που προσφέρει ένας εργασιακός ρόλος ή επάγγελμα και το οποίο μπορεί να αποδοθεί ως «σύνδρομο εργασιακής πλήξης» (Δαλιάνα, 2024). Είναι αρκετά ενδιαφέρον να εξεταστούν οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν το άτομο σε εργασιακή πλήξη και σταδιακή παραίτηση από την ευχαρίστηση που προσφέρει η εργασία.
Σύμφωνα με τη μεγαλύτερη έρευνα που έγινε στην Ελλάδα σχετικά με τα προσόντα των Ελλήνων εργαζομένων και τη σχέση των προσόντων με τη θέση εργασίας τους, το 42,6% δηλώνει ότι η απασχόληση που έχει είναι «Λίγο» ή «Καθόλου» σχετική με αυτό που έχει σπουδάσει (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, 2025). Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι ότι η απουσία συνάφειας του βασικού πτυχίου σπουδών με την παρούσα απασχόληση είναι σημαντικά υψηλότερη σε όσους απασχολούνται εκ περιτροπής (για παράδειγμα σε θέσεις μερικής απασχόλησης) με ποσοστό 72,9% παρά σε όσους κατέχουν θέσεις πλήρους εργασίας, όπου το ποσοστό πέφτει στο 41 %. Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν μια εν δυνάμει συσχέτιση μεταξύ της έλλειψης συνάφειας στο αντικείμενο σπουδών και της πλήξης στο επαγγελματικό περιβάλλον: είναι εύλογο τα άτομα που δεν ασκούν το αντικείμενο σπουδών τους να βρίσκουν λιγότερα εργασιακά κίνητρα, να είναι λιγότερο αποδοτικοί και να μην νιώθουν ότι έχουν ένα κοινό εργασιακό όραμα με άλλα μέλη της ομάδας τους.
Επιπρόσθετα, η έλλειψη εργασιακών κινήτρων, οι μειωμένες προοπτικές επαγγελματικής ανέλιξης σε έναν εργασιακό χώρο αλλά και η έλλειψη αξιοκρατίας και διαφάνειας στον τρόπο που δίνεται μια προαγωγή μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά το επίπεδο εργασιακής πλήξης που αισθάνεται ένας εργαζόμενος.
Γιατί οι επιπτώσεις του αφορούν και τους εργοδότες;
Η εργασιακή πλήξη, ωστόσο, δεν είναι κάτι που αφορά μόνο τους εργαζομένους. Οι εργοδότες αναγνωρίζουν τη σημασία της προσφοράς κινήτρων προς τους εργαζομένους τους υποστηρίζοντας ότι αυτοί αισθάνονται περισσότερο παραγωγικοί και δραστήριοι, όταν έχουν έναν στόχο που ορίζεται επαρκώς από την ηγεσία. Μελέτη του Harvard Business Review κατέδειξε ότι το 90% των πιο επιδραστικών εργοδοτών στον τομέα τους ισχυρίζονται ότι οι εργαζόμενοι που δεν πλήττουν στη δουλειά τους είναι έως και 150% πιο παραγωγικοί από όσους έχουν αντιμετωπίσει έστω και μια φορά εργασιακή πλήξη (HBR, 2025).
Συμπερασματικά, το φαινόμενο «bore out» αποτελεί μια σύγχρονη εργασιακή πρόκληση που πλήττει κυρίως τους περισσότερο νέους και άπειρους εργαζομένους, οι οποίοι ετεροαπασχολούνται ή εργάζονται σε ρόλους και εργασίες οι οποίες δεν έχουν άμεση σχέση με το αντικείμενο σπουδών ή εξειδίκευσής τους. Η σύγχρονη συμβουλευτική σταδιοδρομίας μπορεί να παρέχει λύσεις τόσο σχετικά με την εργασιακή μετάβαση του ατόμου, όσο και με την κατάρτιση ενός ατομικού σχεδίου δράσης με στόχο την επίτευξη μετρήσιμων αποτελεσμάτων για τη βελτίωση του προφίλ ενός εργαζομένου. Για περισσότερες πληροφορίες, ενημερωθείτε για τις υπηρεσίες της υπηρεσίες συμβουλευτικής της Career in Progress.
Πηγές:
Harvard Business Review (2025). Research: When Boredom Drives Turnover on Your Team
ΙΝΕ/ΓΣΕΕ (2025). Έρευνα ΙΝΕ ΓΣΕΕ για τα προσόντα και τις δεξιότητες των εργαζομένων ιδιωτικού τομέα.
